Saturday, 17 June 2017

ചിലതെല്ലാം അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.... വേണ്ടെന്നു വെച്ച് വലിച്ചെറിഞ്ഞിട്ടും  തിരിച്ചെത്തുന്ന അപ്പൂപ്പൻ താടിയെപ്പോലെ.... പുസ്തകത്താളുകളിൽ മറന്നു വെച്ചിട്ടും വര്ഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം  നഷ്ടമായൊരു ബാല്യം സമ്മാനമായിതരുന്ന മയിൽ‌പ്പീലി തണ്ടിനെ പോലെ... മറന്നു കളഞ്ഞെന്ന സമാധാനങ്ങളൊക്കെയും തകർത്തെറിഞ്ഞു പെട്ടെന്നൊരിക്കൽ ഓർമ്മകൾ തിരിച്ചു വരും .....മോര് പഴയ ഫോട്ടോയോ  കളിക്കൂട്ടുകാരി സംമ്മാനമായിത്തന്ന വളപ്പൊട്ടോ  പണ്ടെപ്പോഴോ കൊതിപ്പിച്ചൊരു മിഠായി കടലാസോ ..  അങ്ങനെയെന്തെങ്കിലും....


എന്റെ ഓര്മകളിൽവിടെയോ അവളുണ്ട്.... നാജിയ... അര വട്ടുകാരി  കൂട്ടുകാരിക്കെഴുതിയ  കത്തുകൾ  അങ്ങനെയൊരിക്കൽ തിരിച്ചു വന്നു ..... ഗ്രീക്ക് ഇതിഹാസങ്ങളിൽ  ഭ്രമിച്ചു ഹെലൻ ആണെന്ന് സ്വയം വിശ്വസിച്ചൊരു കൂട്ടുകാരി ... പഴം കഥകളിലെപ്പോഴോ ഒരിക്കൽ മാത്രം കേട്ടൊരു ദേവതയെ - ഇഷ്താർ -  ആരാധിച്ചോരു ഞാനും ..... ആ കത്തുകൾ  എനിക്കൊരു കാലം തിരിച്ചു തന്നു....
തടിച്ച  പുസ്തക താളിൽ പെട്ട് ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ച  ഈയം പാറ്റയാകാൻ  മോഹിച്ചൊരെന്നെ തിരിച്ചു തന്നു....



എപ്പോഴാവും ഞാനിനി തിരിച്ചു പോകുന്നത്.....എന്റെ സന്തോഷങ്ങളിലേക്ക് ..... എന്റെ മുറിയിലെ പുസ്തകക്കൂട്ടങ്ങളിലേക്ക്..... സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക് ............ പുറത്തെ മഴയെക്കാൾ  മനസ്സ്  പെയ്യുന്നൊരു കാലത്തിലേക്ക് എന്നാവും  ഇനിയൊരു  തിരിച്ചു പോക്ക്....

കുട്ടി ..........,

നിൻറെ  ആഴക്കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കിയിരുന്നപ്പോൾ ആദ്യമായി എനിക്ക് നിന്നോട്  അസൂയ തോന്നി.....  ഞാൻ  നടക്കേണ്ട  വഴികളെല്ലാം  നേരത്തെ നടന്നു തീർത്തവൾ... കാലങ്ങളുടെ കണ്ണീരുണങ്ങിയ കവിളുകൾ ...... അനുഭവങ്ങളുടെ അഗ്നി എരിയുന്ന കണ്ണുകൾ .... കാരിരുമ്പാണ്  നീയെന്നു തോന്നി...
നിന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചൊന്നു കരയണമെന്ന്  തോന്നി ....... മുറിവുണങ്ങാത്ത നിന്റെ ഹൃദയം ജീവിതം എത്രമേൽ ആഘോഷിക്കുന്നതെങ്ങനെയെന്ന് ഞൻ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു..... ഇപ്പോൾ നമ്മൾ രണ്ടും രണ്ടു ലോകങ്ങളിലാണ്..... ഒരു message  ൻറെ  പോലും അടുപ്പമില്ലാത്തവർ....... പൊട്ടിച്ചിരികളായ് ദിവസങ്ങൾ ഓടി മാറിയതെത്ര പെട്ടെന്നാണ് ......എത്ര എളുപ്പമായിരുന്നല്ലേ എല്ലാം മറക്കാൻ....


Tuesday, 28 June 2016

My Hero 

                                             തൂലികത്തുമ്പിലേക്ക്  കൂട്ടുചേരാതെ  പരന്നൊഴുകുന്ന  ഓർമ്മകൾക്കിടയിൽ നിന്നും എങ്ങനെ  എഴുതി തുടങ്ങണമെന്ന ആശയക്കുഴപ്പമാണ് ഇപ്പോഴും.. എഴുത്ത് എന്നും സന്തോഷമാണ്...  അച്ഛനെക്കുറിച് ആകുമ്പോൾ പ്രത്യേകിച്ചും.... 



                                          അക്ഷരങ്ങളായി അടുക്കി വെക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ കൂട്ടം തെറ്റിയോടുന്ന ഓർമ്മകൾ.... അരികുകളിൽ ചോര പൊടിഞ്ഞ ചിലത്..... വാൽസല്യമൂറുന്ന മറ്റു ചിലത്.... ചിതൽക്കുത്തേറ്റു  തുടങ്ങിയ പഴയ ഓർമകളിൽ കളിക്കൂട്ടുകാരനാണ് അച്ഛൻ....  ചിലപ്പോഴൊക്കെ കുറുമ്പ് അതിര് കടക്കുമ്പോൾ സ്നേഹം കൈവെള്ളയിലെ ചുവന്നു തിണർത്ത പാടാകും.... കളിയിടവേളകളിലും ഉറക്കം തേടിയെത്താത്ത രാത്രികളിലും മായാവിയും ലുട്ടാപ്പിയും ശിക്കാരി ശംഭുവുമൊക്കെ അച്ചന്റെ ശബ്ദത്തിൽ എന്നെ തേടിയെത്തി ......




               കുറച്ചൂടെ മുതിർന്നപ്പോൾ എല്ലാ സംശയങ്ങള്ക്കും ഉത്തരങ്ങളായി അച്ഛൻ അതിമാനുഷികനായി.... കുഞ്ഞു കാലത്തെ പല പല സൂക്ഷിപ്പുകളിൽ  (വെള്ളിത്തൂവൽ,  കുപ്പിവളപ്പൊട്ട്‌, കുഞ്ഞുമഞ്ചാടിക്കുരു... ) എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കാണും അച്ഛന്റെ കരവിരുതിൽ.... എന്റെ കുഞ്ഞുമനസ്സിന്റെ വലിയ സമ്പൂർണതയായിരുന്നു അച്ഛൻ...
പിന്നെപ്പിന്നെ മായാവിക്കും ജംബനുമൊക്കെ പകരം ടോട്ടോച്ചാൻ എത്തി... അമർചിത്ര കഥകളും ഡൈജെസ്റ്റും യൂറീകയും എത്തി....  സ്വതവേ മടിച്ചിയായൊരെന്നെ പുസ്തകങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു ജീവിതം സ്വപ്നം കാണാൻ പഠിപ്പിച്ചു.... പരിചയമില്ലാത്തൊരു ലോകത്തിൽ തനിയെ നടക്കാനുള്ള ആത്മവിശ്വാസം തന്നു...



                                     കൌമാരത്തിൽ അച്ഛൻ എന്റെ പരാതിപ്പെട്ടിയായി ..... എന്റെ ഒറ്റപ്പെടലുകളിലേക്കും പരിഭവങ്ങളിലേക്കും  കൂടെ വന്നു .....വായനയാണ് എന്നിലേക്കുള്ള വഴിയെന്ന്.... അങ്ങനെയും സമാധാനം നേടാമെന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വലിയോരറിവ് പകർന്നു തന്നു..... വീട് വിട്ടു പഠിക്കാൻ പോയ കാലത്ത് അച്ഛനായിരുന്നു വർത്തമാനപ്പത്രം... നാട്ടിലെയും വീട്ടിലെയും വിശേഷങ്ങൾ അങ്ങനെ എന്റെ കാതിലെത്തി... എന്റെയും അമ്മയുടെയും സൌന്ദര്യ പിണക്കങ്ങളിലെ സ്ഥിരം ഒത്തുതീർപ്പുകാരൻ... അക്ഷരങ്ങളിൽ നിന്ന് വാർത്തകളിലേക്ക്.. അതിൽ  നിന്ന് തീരുമാനങ്ങളിലേക്ക്.... 





                                                         പിന്നെയൊരു സുപ്രഭാതത്തിൽ  പക്ഷാഘാതം അച്ഛന്റെ സംസാരം കവർന്നെടുത്തു... എനിക്കിപ്പോഴും ഓർമയുണ്ട് എന്നെക്കണ്ട് നിറഞ്ഞൊഴുകിയ ആ കണ്ണുകൾ.... ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഒന്നും പറയാനാവാതെ നിസഹായയായി ഞാൻ നിൽക്കാറുണ്ട്, ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ മഹാത്ഭുതങ്ങളിലേക്കും എന്നെ കൈ പിടിച്ചു നടത്തിയ അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ.....


ഓർമ്മകളിൽ നിന്നു ഓർമ്മകളിലേക്ക്....... എന്നിൽ നിന്നു നിന്നിലേക്ക്‌ .....അങ്ങനെ അച്ഛനോർമ്മകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും പെയ്തുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു..... 



Sunday, 26 July 2015

Ningalkkenthu thonnunnu....?

Seethakkenthu kondu ravanane pranayichu kooda....
Dharmathinteyum samoohathinteyum peru paranju Ravanan orikkalum avale thallipparanjittilla
Ramantethanu avalennarinjittum snehikkathirunnittilla...
Aalozhinja anthappurangalil avale thanichakkiyittilla...
Seethakku vendi jeevan kalanjathum Ramaayirunnilla...
Aval lankakku alangaramakanamenne Ravanan mohichu kanooo
Avante sneham kandillennu nadichu seetha enthu nedi...
Santhoshthinte swargangal vendennurappichu thirichu nadannappol kuthu vakkukal....
Koortha nottangal....
Agni pareekshayanini...
Paavam seetha...pidayunna mansil ninnu...nirasakalil ninnu...avalengottu rakshappedanaanu....
Onnum thanne badhikkunnillenna abhinayathinte mugham moodiyazhikkumbol karanju kalangiya kannukal...thakarnna mohangal... Thettupattyenna niraasa...
Aarariyuvaananu seethayude aathma nombarangal....

Monday, 11 May 2015

Poornna viramam

മനസ് കണ്ണീരണിഞ്ഞ ഏതോ നാൾ in ഓഗസ്റ്റ്‌ end or സെപ്റ്റംബർ starting
-------------------------------------------------------------

നീയെന്റെ ആരുമായിരുന്നില്ല .............ഇനിയും ആവുകയുമില്ലായിരിക്കാം .............. എങ്കിലും എന്റെ ബോറന്‍ വൈകുന്നേരങ്ങളിലും ജോലി മടുപ്പിന്റെ ഏകാന്തതകളിലും പാടാതെ പാടുന്ന വരികളായും പാതി  മുറിഞ്ഞ chat messages ആയും  ഇനി നീ ഇല്ലെന്നറിയുമ്പോൾ ഏതൊരു പരിചയക്കാരിയുടെതുമായ അതെ നൊമ്പരം ............. ഒരു ചായക്കപ്പിനു അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും ഇരുന്ന്  നമ്മളൊരു വാക്കിനെയും കീറി മുറിച്ചില്ല... എന്റെ ഗാഡമായ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളില്‍  നീയെന്റെ വഴികാട്ടി ആയതുമില്ല ..എന്തിനു....നമ്മള്‍ ഏറേ  സംസാരിച്ചിട്ടു പോലുമില്ല...


25/ ൦/ 2015
 ഇങ്ങനെ എഴുതിത്തുടങ്ങിയത് കാലങ്ങൾക്ക്  മുൻപെന്നോ ആണെന്നു തോന്നി എനിക്ക് ........ ഒന്നോ രണ്ടോ മാസങ്ങൾ ഏറിപ്പോയാൽ  ഒരു 3 മാസം...... നീയെന്റെ .ആരുമായില്ല.....പകരം നീ ഞാൻ തന്നെയായി......എനിക്ക് പരിചയമുള്ള അതെ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങൾ .....എന്റെ ഉള്ളിലെരിയുന്ന അതെ തീ.....എന്നെ വട്ടു പിടിപ്പിക്കാറുള്ള അതെ .....ചിന്തകൾ .........നീ ഞാൻ തന്നെ ആണെന്ന്  തോന്നി എനിക്ക്..... അതായിരിക്കണം നിന്റെ സങ്കടങ്ങളെ എനിക്കിത്രമേൽ സ്നേഹിക്കാൻ പറ്റുന്നത്.....
സൌഭാഗ്യങ്ങളൊന്നും പങ്കു പറ്റാൻ ഞാൻ ...വരില്ല.....പക്ഷെ നിന്റെ ദുഖങ്ങളുടെ പങ്കെനിക്ക്  വേണം.........



അറ്റമില്ലാതെ നീളുന്ന calls ഉം  ഓരോ ദിവസത്തെയും കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു കാര്യങ്ങൾ  പോലും പങ്കുവെക്കുന്ന messages ഉം (viber നും whts app നും സ്തുതി )
നീ എനിക്കാരാണ് എന്നാ ചോദ്യത്തിനു ഒരുത്തരമൊന്നും അന്വേഷിക്കുകയല്ല ഞാൻ ...... എങ്കിലും കാലങ്ങളിൽ


Ithinu iniyoru thudarchayundaavilla
Mandatharangal ezhuthi nirakkunna postkalum enthennnariyathe enthokkeyo kuthikkurikkunnorenneyum enikku maduthu...
Mazhumippikkatha varikal baakki nirthi njn ente pena upekshikkunnu....
....